پیام کوتاه بود مثل آه ، صبح سه شنبه ای تلخ و دلگزا صبح سه شنبه ای که تقویم تاریخ بی یاد ان ورق نخواهد خورد و شاعران بی ذکرآن دفتر شعرشان بی رونق خواهد شد ، می توان صبح سه شنبه را چون شعر "ساعت پنج عصر"گارسیا لورکا که در سوگ دوست گاوبازش سرود جاودانه ساخت . قیصر خود سه شنبه را این گونه سرود ، سه شنبه/ سه شنبه چرا تلخ و بي حوصله؟/ سه شنبه/ سه شنبه چرا اين همه فاصله. وقتی توی کلاس اعلام کردم که دیگر قیصر شعر ایران در بین ما نیست ابتدا هیچ واکنشی از طرف دانش آموزان ندیدم اما وقتی گفتم شاعر شعر "راز زندگی" بی بال پر کشید همگان نام کوچک "قیصر امین پور"را که سمت چپ کتاب زیر شعر نقش بسته بود  بخاطر آوردندو آهی کشیدند قیصر خود نام کوچکش را اینگونه سرود  وقاف /حرف آخر عشق است / آنجا که نام کوچک من/آغاز میشود!اشتیاق دانش آموزانم را هنگامی که نثر ساده و پر مغز کتاب "بی بال پریدن " را با آن نتیجه گیری غافلگیرانه و پر تاثیرش می خواندم هرگز از یاد نمی برم.قیصر نخواهد مرد زیرا به گفته بزرگی  " بنویس تا بمانی یا انسانی باش تا در مورد تو بنویسند تا بمانی " باید منتظر ماند تا مگر مادر گیتی دیگر بار چون او بزایدنکته پایانی اینکه خدا کند اربابان سیاست ، قیصر  رابه نفع خویش مصادره به مطلوب نکنند .روحش شاد٬!